زيرا اسم فاعل گاه به معنى آمادگى براى چيزى مىآيد . بعضى نيز گفته‌اند « معصرات » صفت ابرها نيست بلكه صفت بادها است كه از هر سو ابرها را تحت فشار براى ريزش باران قرار مىدهد . و « ثجاج » از ماده « ثج » ( بر وزن حج ) به معنى فرو ريختن آب به صورت پى در پى و فراوان است ، و با توجه به اينكه « ثجاج » صيغه مبالغه است كثرت و فزونى بيشترى را بيان مىكند ، و در مجموع معنى آيه چنين مىشود كه ما از ابرهاى بارانزا آبى فراوان و پى در پى فرو فرستاديم . گرچه نزول باران به خودى خود مايه خير و بركت است ، هوا را لطيف مىكند ، آلودگيها را مىشويد ، كثافات را با خود مىبرد ، گرماى هوا را فرو مىنشاند ، و حتى سرما را تعديل مىكند ، از عوامل بيمارى مىكاهد ، و به انسان روح و نشاط مىدهد ، ولى با اينهمه در آيات بعد به سه فايده مهم آن اشاره كرده ، مىفرمايد : « هدف از نزول باران اين است كه دانه‌هاى غذايى و گياهان را به وسيله آن از زمين خارج كنيم » ( * ( لِنُخْرِجَ بِه حَبًّا وَنَباتاً ) * ) . « و باغهايى پر درخت » ( * ( وَجَنَّاتٍ أَلْفافاً ) * ) . « الفاف » به گفته « راغب » در « مفردات » اشاره به اين است درختان اين باغها به قدرى زياد و انبوه است كه به يكديگر پيچيده شده ( 1 ) .

--> ( 1 ) « الفاف » به گفته بسيارى ارباب لغت و تفسير جمع « لفيف » به معنى « به هم پيچيده » است ، بعضى نيز آن را جمع « لف » ( به ضم لام ) و بعضى جمع « لف » ( به كسر لام ) دانسته‌اند ، و بعضى مىگويند از جمعهايى است كه مفرد ندارد ، ولى مشهور همان اول است .